Ny blogg

Eg vil berre meddele at de no finn meg på www.fiolasfindings.blogspot.com

 

 




Du skal ikkje sova bort sumarnatta...

... det er noko eg alltid har sagt meg enig i. Sommarnetter skal nytast til f.eks vin og forelskelse. Men det gjekk dårleg for meg i 2010. Eg var for trøtt og sovna rett og slett frå det meste. Blogging også.

Det byrja etter ei tanntrekking. Visdomstanna satt hardt og komplisert og tannlegen sa eg nok kunne bli slapp nokre dagar. Så besvimte eg nesten på butikken og måtte matast med sjokolade av dei ansatte. Eg låg i senga i eit par dagar etter det.

Men planen var å ta ein sydentur den kommande helga. Og det gjorde eg. Godt med sol på kroppen. Men ALT anna gjorde meg gretten. Dårleg sydenmat, innpåslitne sydentyper, overfylte strender, elendig shopping o.s.v. Forbanna meg sjølv for å "gløyma" kor mykje eg hater syden. Stakkars venninna mi, som var på sin første sydentur ( og elska det, spesielt gutane..) fekk høyra det.

Eg var framleis trøtt og hadde lyst på pannekaker med is. Men då dei serverte ei pannekake med ein isklatt på størrelse med eit kronestykke sendte eg den resolutt tilbake. Ikkje prøv å vera gniten med isen! Eg gjekk på pannekakejakt og spurte på hotellet attmed. Jo, pannekaker skulle eg få. Først kom isen, god. Men kjem pannekaka snart? Joda. Halveis ned i isen kjem dei med... Brownies! Arrrrrrgh! Kva er dette? Det er faen ikkje pannekake. Prøver de å lure meg? Trur de eg skal betale for dette svindelforsøket? Nei nei nei. Og eg forlater stedet, gir opp pannekakene og går på hotellet og legg meg. Under normale omstendigheter ville eg elska brownies.

Heima frå syden, framleis med ferie reiste eg heim til familien. Ingen var heima. Sov heile veka og begynte å bli bekymra for energinivået mitt. Men neste veka skulle eg til Oslo og finna meg ny jobb og leilighet.

Eg fekk låna ein leilighet i Oslo. Gleda meg til å reisa til storbyen og finna nye moglegheiter. Eg burde kanskje planlagt lit meir nøye, men likte og tanken på å berre reise avgårde og sjå kva som dukker opp. Men dagane vart tunge. Sto opp, dusja, vart trøtt igjen og la meg ned. Kom meg ikkje nedover mot sentrum før det var ettermiddag. Og der måtte eg ta ein pust i bakken først. Drikka kaffi på kaffibrenneriet og ligga i slottsparken for å "planlegge". Eg kom meg på ein einaste visning i Bygdøy Alle. Ingen jobber vart søkt. Eg reiste tilbake til Bergen og var seriøst bekymra for energinivået. Kunne eg ha eit sånnt utmattelsessyndrom?

I løpet av den neste veka byrja andre tanker å melda seg. Og eg gjekk rundt og kjente etter symtomer på det utenkelige. Men hadde då tatt forholdsregler, eller forresten etterpå... men det skal jo vera 99 % sikkert sånn ca. Eg venta og venta, men det eg venta på kom ikkje. Og så måtte eg ta turen, kjøpa ein test og få bekrefta det eg allereie visste.





Eg hadde aldri trudd det. Barn var ikkje i planen akkurat no. Men jammen bestemte eg meg for det.

Og det er eg, til tross for store utfordringer, glad for idag to dager før termin. Eg venter spent på jenta mi.

 

 

Eg har hatt ei lang pause i blogginga, først p.g.a trøtthet, så graviditeten generellt. Ikkje heilt greit å blogge om dating o.l når ein ikkje driv med det. Eg veit ikkje korleis det blir framover heller. Usikker om dette passer som ein "mammablogg". Kanskje eg må starte ein ny for det, til å driva i permisjonstida.

Blir jo færre eventyr og reiser no ei stund framover, men eg har ingen planer om å bli kjedelig. Det tar seg nok opp igjen! Men er klar for å laga ein fin heim no. Og vera litt i den.

Tusen takk til alle som har etterlyst meg og sakna bloggen min!

 

 

 

50-tallsfest og sommarkjensler!

Dagane er så lyse og vakre no. Og eg brukar dagane godt! Elsker å jobbe. Eg går oppå fjell , svømmer og spring ( les: lett jogging). Eg er gyllen i ansiktet og er storfornøgd med å bli så brun på få dager. Eg som ikkje blir særleg brun. Kanskje India/ Dubai-sola hadde ein effekt likevel.

Ingen kontakt med menn. Menn berre irriterer. Skal litt til for at eg gidder akkurat no. Enough said.

Litt lite fest også. Liker å ha energi midt på dagen. Oj, er eg blitt kjedelig? Blir f.eks bedt med på fest kvar einaste mandag! Men har takka nei kvar gong i det siste, fordi det tross alt er mandag. Hmmmm....

I helga var eg på 50-tallsfest. Som vakt og dommer. Det er lett å føle seg ein smule gammal når festdeltakarane er 10 år yngre. Søstra mi arrangerte og over hundre kom. Så kul var IKKJE eg i den alderen.



Ingeborg og Martin <3   Martin imponerte såpass med sleik og dress at han MÅTTE vinne konkurranse om beste outfit, sjølv om han er svigerfamilie... Eg lot ei jenta i mintgrønn kjole vinne jenteprisen.














Åh... ungdomsfest og klinande ungdommer. Ein innrømmelse: Eg fekk aldri klina i ungdommen, eg trur faktisk ikkje eg klinte ordentlig før eg var 18 år! Eg tok det igjen seinare i livet...



Og det er lett å sjå kva søstrene er opptatt av... her skal det løftast opp og fram...



Det ser ut som om sola og varmen kjem tilbake.
Nyt veko!

Nokre veker skjer det tusen ting!

Mykje skjer om dagen, men har ikkje funnet tid til å blogga om det. Sidan sist har eg jo haika til Oslo....
Det var ein nydeleg sommardag og eg fekk haik på minuttet gjennom landet. Med fire biler! Det var spesielt morosamt med to franskmenn i kassebil. Han kjøpte bilen med Lofoten-klistremerke på. Det var litt slitt og han var på veg nordover etter eit nytt, klistremerke. Og i Flom, der eg gjekk av tok eg bilete av fjorden, kassebilen og hoppande franskmenn... men veit de, eg hadde gløymt minnekortet!! Det føltes så tragisk at eg ikkje orka å blogga om det før no... fine fine bileta!

Frå Flom-Aker Brygge fekk eg haik med nokre chilensk-bergensarar med rock n´roll på full guffe. Og då dei kjøpte øl til meg og me suste gjennom Nesbyen i 27 grader og sol var det rein lykke eg kjente på!

Oslo var fint. For det meste. Besøk hjå han eg bruker å besøke. Men så, veit eg ikkje lenger... noko er litt annleis. Eg kjenner at det er mykje eg ikkje orker. Eg får tenke litt på det.

Så, i veko etter Oslo var eg Nattjazzfrivillig. Mest for å få Kari Bremnes og andre billettar gratis, litt for å finna ein potensiell kontrabassdrømmemann. Men konsekvensane av at eg er blitt så busywoman var at eg ikkje vart med på ein einaste Nattjazzfest (backstage etter konsertane) Skandale, det er eg fullt klar over!

Såg forresten ein gammal festivalflamme på Jan Erik Vold konserten. Frå den gongen einaste kriteriet var at dei hadde langt hår. Og så hugsa eg at eg hadde eit bilete frå kvelden. Klinebilete. Og jammen fant eg det! Dette husker eg frå den natta: Eg såg denne mannen, eg drakk whisky, venninna mi tok bilete av oss for me hadde matchende jakker, eg vart med på hotellet... Først dagen etterpå såg eg at det var tomannsrom! Ja, det sto altså ei anna seng i det 10 kvadratmeter store rommet med ein mann oppi. Forby Whisky!

Nesten samme historie gjentok seg året etter då eg møtte han igjen. Men då holdt eg meg til vin og var meir gniten, så eg kom meg heim utan dei samme utskeielsane.




Så kom ein Grand prixfest. Eg, som kan ha ei flaska sprit ståande i eit år tok med meg ei halvflaska og den vart tom. Meir var det ikkje å sei...



Anna enn at me møtte ein Alexanderfotograf på byn og var enda litt galnare enn til vanleg


Og så var det endeleg:

Sex og singelliv premieren!

I 80-talls hot pink kjole med gullknappar... følte eg helte over på Samantha-stilen, eg såg det derfor som min plikt å snakka mest mogleg eksplisitt om sex. Ingen i min venninnegjeng protesterte.

P.s Eg er ikkje sur, har berre litt vondt i magen etter cosmopolitan og snop



Denne helga brukte eg og Ida, søstre mi til å ha gatemarknad. Først på Torgallmenningen, så Finnemannsplass. Det gjekk så det suste og me solgte klær for 6000 kroner. Eg elsker å selge og trur faktisk det ligg ein liten kremmar i meg. Det er derfor eg kanskje tenker på å gå den vegen med livet mitt i tillegg til fotografiet. Spennande!

17.Mai på gamle trakter


17.Mai tog. Same procidiour as every year. Berre nye barn.


Makk....


bobleblåsing


Og fotoposing midt på skuleplassen.


What! Eg veit ikkje kva som er mitt problem, men den staute bestefaren min er i bakgrunnen, pluss kusine Astrid.


Nye bobler








Mi vakre lillesøster


Mamma :-o


Ida og Joakim <3


Crazy sisters... og forundra gutter.


På veg i bursdag


Maja, 4 år på 17.Mai


Anna med Maja sin nye trøsykkel




Turtelduene som er så forelska om dagen.

Eg feira 17.Mai slik eg bruka før. Heilt fram til eg vart russ og reiste min veg. Bunaden passa ikkje heilt, men strutteskjørt gjorde susen. Eg åt ikkje ein einaste is, men synest lapskaus var godt! Mange kjente fjes overalt.

For å vera ærleg brukte eg dagen til å senda litt frekke meldingar til ein mann i bil, ei melding per time langs vegen. Sist eg gjekk rundt bana på denne ungdomsskulen hadde eg ikkje kompetanse til slikt. Då låg alt i draumane.

Så rømmagraut. Familie. Og 3 voksne gutter. 2 kjærester til dei mellomste søstre og ein bror til lillesøster. Eg er den einaste utan mann. Eller, det er jo ein i telefonen...

Sånn nyter eg livet.



Idag melder eg om sol og livsnyting. Ei lett dunking i hovudet forteller at gårsdagen var god. Eg får besøk og er invitert på teater. Har reker i kjøleskapet. Og enda finare stråhatt enn denne som vart flat ein plass i India.

Ei flue surrer rundt i rommet og lagar sommarlydar.

Korleis får ein kjæreste?

Kvifor er det slik at nokon har kjæreste og nokon har ikkje. Eg meiner alltid. Nokon har alltid andre har aldri! For desse som alltid har, finn seg alltid ny. Hvis det går skeis med den gamle. Etter MAKS 3 måneder. Og så går livet sin vandte gang som om noko aldri hadde hendt. Merka knappt at dei skifta kjæreste, for han er nok ganske lik den forrige. Alltid.
Dessutan sit dei mest sannsynlig og speler dataspill, så får aldri sett ordentlig på dei.

Er det så lett for nokon å finna kjærleiken på 3 månader? Eller inngår dei kompromiss? Han her var heilt ok, eg tar han så eg slepp å vera aleina? Eg veit ikkje. Eg berre lurer.

For nokon av oss har aldri. Er me meir kresen? Velger me feil menn? Venter me på det heilt store og gløymer at me kan bygge på det små? Eller er det leppestiften, håret eller kjolen? Er me for erotiske? Gjer me menn ville og gale ei lita stund før dei velger det trygge, gjennomsnittlige, søte...?



Men om sommaren er det godt å vera singel ;-)

Fargerik vår!




No skinn sola litt på meg.

Eg fekk den sommarjobben eg ville ha. Eit lite skritt mot eit større framtidsprosjekt...

Og det finnst ein mann som er vill etter meg! ( Så sant ein kan stola på det ein full mann seier...;)

Eg går i lyse eller fargesprakande klede. Det er varmt ute.
Knallrosa sko er herlig!

Byttekveld




Idag har det vært nok ein byttekveld på Folk og røvere. Eg kom som vanleg med to svære kofferter. Men sjølv om eg får solgt ein del og bytta litt, blir det aldri tomt! Eg må snart til med gatemarknad igjen. For alt må vekk før eg flytter frå Bergen om nokre månader.

Det finaste eg bytta til meg ikveld var ein kul, 80-talls dongerijakke og eit rosa skjerf ei mormor hadde kjøpt i Frankrike.

Eg stoppa ein mann utanfor døra mi, for å få eit bilete av meg i jakken. Han brukte seriøst eit kvarter på å få til dette eine bilete i fokus og uten cropping av jakken. Håper han ikkje hadde dårleg tid eller blei lei seg for at eg ikkje ville ta bilete av han sjølv om han hadde vært modell i Spania.

Går det an å ha eit villt og lidenskapelig vennskap med ein eks?



Eg tenkjer på menn. Det er jo ikkje heilt uvanleg i mitt liv. De kjenner jo meg (litt) etterkvart. Og så tenkjer eg på det å ha skrivesperre. Synest det har vært vanskeleg å blogga i det siste. For det første er jo bloggen min blitt ein blogg om dating. Sex og singelliv Malene style. Eg opplever jo til tider spennande ting fordi eg er åpen for det.

Det er egentlig ikkje skrivesperre som er problemet. Det er nok det at eg ikkje dater. Eg prøver til ein viss grad, har nokon i Oslo som er interessert. Advokaten kjenner de og litteraturmannen. Men det blir utsatt. Går på byn aleina og nokre kjem bort, men nei. Det står stille.

Problemet ligg kanskje i fjorårets nest siste blogginnlegg: Nyttårsaften med eksen, dårleg ide? Eg innleda eit villt og lidenskapelig vennskap med min eks. Men går det an å vera venner på denne måten? Og korleis skal ein gå frå dei mest elektiske nettene i sitt liv til å jakte på mannen i sitt liv?  Det blir som å hoppe etter Wirkola! ( Oj, dette blir visst eit innlegg som bygger på egoet til Mister X) Og går det forresten an å forsetta slike møter utan å bli forelska?

Og så skal eg skriva noko på bloggen. Om menn. Så tenkjer eg plutselig på kva han tenkjer. Hvis eg skriv om denne mannen eg skal treffa, blir han sjalu? Neivel? Eller synest han eg er laus? Og så er me igang på ein heidundranes berg og dalbanetur! Og så blir det ingen blogg.

Og når eg kjenner at eg ikkje bryr meg så mykje, så seier han noko som viser at han kanskje bryr seg og så bryr eg meg litt likavel. And here we go again!

(Å nei, her avslører eg meg sjølv som ei over overanalyserande jenta full av føleri. Eg som har jobba hardt med imaget om at eg dater som ein mann!) Det gjer eg forsåvidt, avogtil.

Eg vil nyta livet no, det er derfor eg fortsetter å treffa han. Ein dag må det ta slutt. Kanskje snart. Men eg bør vera takknemleg for det eg får oppleva! Kven opplever slik magi med eit anna menneske? Det finns dei som lever utan  lidenskap. Som aldri får kjenne det.



Dette var ikkje alt. Berre nokre få ord. Eg veit ikkje eingong om orda stemmer. Det er derfor det er så vanskeleg å uttrykka seg om dagen.
Les mer i arkivet » November 2011 » Februar 2011 » Juli 2010
hits